برنامهریزی برای قطع برق اگرچه بهظاهر نشانهای از مدیریت بحران است، اما در عمل، نبود تمهیدات همزمان برای حفظ جریان پایدار آب، نگرانی و نارضایتی گسترده اهالی را به دنبال داشته است. ساکنان قیامدشت میگویند در این گرمای طاقتفرسا، تنها دو ساعت بیبرقی هم کافیست تا زندگی روزمرهشان مختل شود؛ چرا که در این مدت، فشار آب به شدت کاهش پیدا کرده یا کاملاً قطع میشود.
در بسیاری از منازل، پمپهای آب تنها با برق شهری کار میکنند و با قطع برق، جریان آب در ساختمانهای چند طبقه تقریباً متوقف میشود. این مسئله بهویژه برای خانوادههایی با کودک، سالمند یا بیمار، تبدیل به یک دغدغهی جدی شده است. مردم قیامدشت بهدرستی میپرسند: چرا هیچ راهکار جایگزین یا پشتیبانی برای حفظ فشار آب در زمان قطعی برق اندیشیده نشده؟ چرا فقط به زمانبندی قطعی برق بسنده شده، بدون درنظر گرفتن تأثیر آن بر دیگر خدمات حیاتی؟
در شرایطی که بحران کمآبی و گرمای شدید توأمان در جریان است، قطعی برق، حتی اگر با برنامه باشد، بدون مدیریت تبعات آن، نوعی بیتوجهی به نیازهای اساسی مردم است. ساکنان قیامدشت خواهان آن هستند که مسئولان نهفقط جدول قطعی برق، بلکه برنامه عملیاتی برای حفظ پایداری آب در این ساعات را نیز ارائه دهند.
