مظاهر ابراهیمی- قیامدشت نیوز؛ در میان خبرهای تلخ این روزها، نام کودکانی به چشم میخورد که هنوز دفتر و مدادشان بوی زندگی میداد.شهادت دانشآموزان مدرسه شجره طیبه میناب فقط یک خبر نیست؛ داغی است بر دل یک ملت.
کودکانی که باید فردای این سرزمین را میساختند، امروز نامشان در فهرست شهدای جنگ ثبت شده است. کلاس درسی که باید پر از صدای خنده و درس خواندن باشد، حالا با غمی سنگین در حافظه مردم مانده است.وقتی پای خون کودکان به میان میآید، دیگر جایی برای تردید و بیطرفی باقی نمیماند.
تاریخ در چنین لحظاتی از انسانها میپرسد که در کدام سمت ایستادهاند. وسط ایستادن در روزهای جنگ، در حقیقت کنار ایستادن با ظلم است.امروز بیش از هر زمان دیگری باید فهمید که در روزهای سخت، وطن تنها یک واژه نیست؛ ریشهای است که همه ما را به هم وصل میکند.
دفاع از کشور فقط در میدان جنگ نیست، گاهی در حفظ وحدت، در ایستادن کنار مردم و در نایستادن مقابل سرزمین خود معنا پیدا میکند.
خون این کودکان یادآور یک حقیقت تلخ اما روشن است: در روزهایی که سرنوشت یک ملت رقم میخورد، وطنفروشی نه یک اشتباه، بلکه خیانت به آینده همان کودکانی است که دیگر در میان ما نیستند.
