منتقدان می‌پرسند:
برای یک بازسازی ساده، آیا واقعاً نیاز به برگزاری مراسم افتتاحیه با هزینه‌های سنگین بود؟
آیا حضور نماینده مجلس و معاون وزیر ورزش ضرورتی داشت؟
وقتی این سالن با هزینه‌های ورودی ورزشکاران طی سال‌های گذشته سرپا مانده، چرا باید بازسازی آن به عنوان یک امتیاز ویژه معرفی شود؟
نکته مهم اینجاست که بازسازی توسط هیئت ورزش‌های سه‌گانه انجام شده، اما حالا این پرسش مطرح است که چرا باید تاوان این بازسازی را خود ورزشکاران با افزایش چندبرابری نرخ سانس‌ها بپردازند؟
از سوی دیگر، هیچ‌یک از مسئولان شهر قیامدشت و بخش خاوران در این مراسم حضور نداشتند. طبق شنیده‌ها، این موضوع دو دلیل عمده داشته است:
1. عدم هماهنگی اداره ورزش و جوانان شهرستان ری با مدیران محلی و تصمیم‌گیری یک‌جانبه در برگزاری مراسم.
2. این واقعیت که افتتاح دوباره یک سالن قدیمی اساساً معنا ندارد و در بهترین حالت باید از آن به عنوان «بازگشایی پس از بازسازی» یاد می‌شد.
واقعیت این است که بازسازی یک سالن ورزشی بعد از دو دهه، یک وظیفه بدیهی است نه دستاوردی تازه. چنین اقداماتی نه تنها نباید در قالب مراسم پرهزینه نمایش داده شوند، بلکه لازم است با شفافیت مالی، پاسخ‌گوی دغدغه ورزشکاران و شهروندان باشند؛ ورزشکارانی که حالا باید هزینه بیشتری بپردازند تا از همان سالن قدیمی استفاده کنند.